https://naszepasieki.org/forum/ Mon, 25 May 2026 00:54:07 +0000 MyBB https://naszepasieki.org/forum/showthread.php?tid=75 Sun, 10 May 2020 20:22:55 +0000 viking200]]> https://naszepasieki.org/forum/showthread.php?tid=75 Jest to zakaźna i zaraźliwa choroba czerwiu i pszczół dorosłych wywoływana przez grzyby kropidlaki 
z rodzaju Aspergillus, głównie A. flawus. 
W przebiegu tej choroby dochodzi do mechanicznego i enzymatycznego uszkodzenia tkanek przerośniętych 
przez grzybnię oraz uszkodzenia układu nerwowego przez aflatoksyny wydzielane przez grzyby. 
Występuje ona głównie wczesną wiosną, a sprzyja jej wilgotna i deszczowa pogoda. 
Na zakażenie kropidlakami jest podatny czerw we wszystkich stadiach rozwoju oraz robotnice, trutnie i matka.
Chore pszczoły są osłabione, niespokojne, tracą zdolności lotne, spadają z plastrów i wypełzają z ula. 
Odwłoki martwych pszczół są rozdęte i twarde, a błony międzysegmentowe porasta żółtozielona grzybnia. 
Przerośnięte przez grzybnię pszczoły i larwy są źródłem konidialnych zarodników, 
które rozsiewają się w ulach i w całej pasiece. 
Choroba w rodzinie szerzy się za pośrednictwem pszczół czyszczących gniazdo i karmicielek, 
które zakażają czerw pokarmem zanieczyszczonym przetrwalnikami. 

  kamienna.jpg (Rozmiar: 138.6 KB / Pobrań: 48)
Między ulami i pasiekami choroba rozprzestrzenia się przez rabujące i błądzące pszczoły, a także narzędzia i sprzęt.
Chore rodziny słabną i zmniejsza się ich produkcyjność. 
Choroba może ustępować po pojawieniu się pożytku lub podkarmieniu, lecz często nawraca. 
Skuteczną metodą leczenia chorych rodzin jest przesiedlanie pszczół na węzę do odkażonych uli. 
Plastry z rodzin chorych należy przetopić, a miód, jeżeli ma być używany do karmienia pszczół, 
przegotować po rozcieńczeniu z wodą.
Miodu z rodzin chorych na grzybicę kropidlakową nie wolno spożywać. 
Sprzęt, ule, narzędzia i pasieczysko odkaża się 2-3% formaliną. 
Zarodniki kropidlaków są szczególnie wrażliwe na ten środek dezynfekcyjny oraz 
na działanie podwyższonej temperatury i giną już w 60°C. 
Wystąpieniu grzybicy kropidlakowej, podobnie jak i innym chorobom, 
zapobiega utrzymywanie silnych rodzin, dostosowanie wielkości gniazda do siły rodziny 
(nie dochodzi wtedy do przechłodzenia czerwiu), przestrzeganie zasad higieny w pasiece 
oraz ustawienie pasieki na ciepłym, suchym, lekko nasłonecznionym stanowisku.
Grzybica kamienna jest jedyną odzwierzęcą chorobą pszczół, czyli zakażającą również ludzi (zoonoza). 

Grzybnia A. flavus może się rozwijać w płucach ludzi, którzy mieli kontakt z zarodnikami, 
powodując niebezpieczne komplikacje (grzyby z rodzaju Aspergillus) 
były przyczyną sensacyjnych zakażeń archeologów badających piramidy egipskie, określone jako („zemsta faraonów”). Szczególnie narażone na zakażenie są osoby chore i osłabione, z obniżoną odpornością. 
Dlatego pszczelarz pracujący przy chorej rodzinie powinien zabezpieczyć drogi oddechowe maseczką ze zwilżonej gazy. Z tego samego powodu miód pochodzący z chorych rodzin, zanieczyszczony zarodnikami grzyba, nie może być spożywany przez ludzi.]]> Jest to zakaźna i zaraźliwa choroba czerwiu i pszczół dorosłych wywoływana przez grzyby kropidlaki 
z rodzaju Aspergillus, głównie A. flawus. 
W przebiegu tej choroby dochodzi do mechanicznego i enzymatycznego uszkodzenia tkanek przerośniętych 
przez grzybnię oraz uszkodzenia układu nerwowego przez aflatoksyny wydzielane przez grzyby. 
Występuje ona głównie wczesną wiosną, a sprzyja jej wilgotna i deszczowa pogoda. 
Na zakażenie kropidlakami jest podatny czerw we wszystkich stadiach rozwoju oraz robotnice, trutnie i matka.
Chore pszczoły są osłabione, niespokojne, tracą zdolności lotne, spadają z plastrów i wypełzają z ula. 
Odwłoki martwych pszczół są rozdęte i twarde, a błony międzysegmentowe porasta żółtozielona grzybnia. 
Przerośnięte przez grzybnię pszczoły i larwy są źródłem konidialnych zarodników, 
które rozsiewają się w ulach i w całej pasiece. 
Choroba w rodzinie szerzy się za pośrednictwem pszczół czyszczących gniazdo i karmicielek, 
które zakażają czerw pokarmem zanieczyszczonym przetrwalnikami. 

  kamienna.jpg (Rozmiar: 138.6 KB / Pobrań: 48)
Między ulami i pasiekami choroba rozprzestrzenia się przez rabujące i błądzące pszczoły, a także narzędzia i sprzęt.
Chore rodziny słabną i zmniejsza się ich produkcyjność. 
Choroba może ustępować po pojawieniu się pożytku lub podkarmieniu, lecz często nawraca. 
Skuteczną metodą leczenia chorych rodzin jest przesiedlanie pszczół na węzę do odkażonych uli. 
Plastry z rodzin chorych należy przetopić, a miód, jeżeli ma być używany do karmienia pszczół, 
przegotować po rozcieńczeniu z wodą.
Miodu z rodzin chorych na grzybicę kropidlakową nie wolno spożywać. 
Sprzęt, ule, narzędzia i pasieczysko odkaża się 2-3% formaliną. 
Zarodniki kropidlaków są szczególnie wrażliwe na ten środek dezynfekcyjny oraz 
na działanie podwyższonej temperatury i giną już w 60°C. 
Wystąpieniu grzybicy kropidlakowej, podobnie jak i innym chorobom, 
zapobiega utrzymywanie silnych rodzin, dostosowanie wielkości gniazda do siły rodziny 
(nie dochodzi wtedy do przechłodzenia czerwiu), przestrzeganie zasad higieny w pasiece 
oraz ustawienie pasieki na ciepłym, suchym, lekko nasłonecznionym stanowisku.
Grzybica kamienna jest jedyną odzwierzęcą chorobą pszczół, czyli zakażającą również ludzi (zoonoza). 

Grzybnia A. flavus może się rozwijać w płucach ludzi, którzy mieli kontakt z zarodnikami, 
powodując niebezpieczne komplikacje (grzyby z rodzaju Aspergillus) 
były przyczyną sensacyjnych zakażeń archeologów badających piramidy egipskie, określone jako („zemsta faraonów”). Szczególnie narażone na zakażenie są osoby chore i osłabione, z obniżoną odpornością. 
Dlatego pszczelarz pracujący przy chorej rodzinie powinien zabezpieczyć drogi oddechowe maseczką ze zwilżonej gazy. Z tego samego powodu miód pochodzący z chorych rodzin, zanieczyszczony zarodnikami grzyba, nie może być spożywany przez ludzi.]]>